Harry Nuriev: projektant, na którego stawia Bjarke Ingels
Bjarke Ingels, założyciel pracowni BIG, wskazał Harry’ego Nuriewa jako projektanta, który może mieć największy wpływ na świat designu w ciągu najbliższych 20 lat. Rosyjski twórca mieszkający w Paryżu opowiada, dlaczego nie chce powtarzać własnych pomysłów i czemu świadomie projektuje wnętrza, które nie muszą być wygodne.
Wybór w ramach serii Dezeen 20×20
Wskazanie Ingelsa to część cyklu przygotowanego z okazji 20-lecia magazynu Dezeen, we współpracy z marką Kohler. Redakcja poprosiła 20 najbardziej wpływowych architektów i projektantów ostatnich dwóch dekad, by każdy z nich wytypował osobę, która ich zdaniem zaznaczy się w kolejnych 20 latach. Kolejne profile są publikowane przez cztery tygodnie.
Projektowanie na przekór modom
Nuriev założył Crosby Studios 12 lat temu. Wcześniej pracował jako freelancer przy cudzych projektach i, jak mówi, nie miał wtedy własnego głosu. Rynek wnętrz wydawał mu się zamknięty w dwóch, może dwóch i pół obozach: minimalizmie w japońskim stylu albo klasyce. Zaczął więc od odrzucania tego, co popularne. Jeśli wszyscy wybierali drewno, beże i brązy, on z nich rezygnował. Kolory czerpał z mody, a faktury z architektury.
Strategia się opłaciła. Nuriev dostał niedawno tytuł Projektanta Roku na paryskich targach Maison&Objet. Pracował między innymi nad sofą dla Balenciagi, pop-up store’em Skims, lustrzanym basenem dla Gucci i wirtualną sofą z puchowych kurtek dla Nike.
Stal, niewygoda i „transformizm”
Studio jest kojarzone ze stalą nierdzewną i chłodną, futurystyczną estetyką, którą Nuriev nazywa „instagramową”. Część tych cech zostaje w jego DNA, ale w każdym projekcie chce mieć element eksperymentu. Przekonuje też, że wygoda jest przereklamowana: lepiej wspomina siedzenie na krawężniku po nocy w klubie niż kolację na miękkim krześle w eleganckiej restauracji.
Nie wierzy w tworzenie czegoś zupełnie nowego. Jego metoda, którą nazywa „transformizmem”, polega na znajdowaniu istniejących materiałów i form oraz nadawaniu im nowego życia. Porównuje to do muzyki, w której od czasów Mozarta, Bacha i Chopina powstają kolejne utwory z tych samych nut. Zna też granice swojej pracy:
„Nie oczekuje się pełnego posiłku od Crosby” – mówi Nuriev, porównując projekty studia do deseru.
Najlepiej czuje się w średniej skali: instalacji, sklepie, pojedynczym pomieszczeniu czy lobby hotelu. Woli zaprojektować jedno wnętrze tak, by wywołało emocje, niż rozpraszać energię na ogromny budynek. Przy coraz większych klientach jego zadaniem jest podtrzymywanie „buntowniczego ducha” zespołu. Największym koszmarem byłoby dla niego stać się repliką samego siebie i wszędzie powielać ten sam podpis.
Co to oznacza dla zwykłego odbiorcy
Nuriev nie projektuje typowych domowych wnętrz, tylko miejsca, które mają zaskakiwać: sklepy, instalacje, przestrzenie reprezentacyjne. Z takimi realizacjami spotykamy się zwykle przy okazji podróży, wizyty w butiku marki premium albo pobytu w modnym hotelu. Trendy wyznaczane przez takich twórców po jakimś czasie trafiają do szerszego obiegu, na przykład w postaci metalowych dodatków czy odważniejszych kolorów w kawiarniach i lobby.
W materiale źródłowym nie ma informacji o projektach Crosby Studios w Polsce. Jest to więc przede wszystkim ciekawostka o kierunkach, w których może zmierzać światowy design, a nie zapowiedź konkretnych realizacji w naszym kraju. Warto ją jednak znać, bo pokazuje, że o wnętrzach coraz częściej decyduje emocja, a nie komfort.
Źródło: Dezeen – „Meet Harry Nuriev, Bjarke Ingels’ pick for the most influential designer of the next 20 years”



