Karty Pokémon: nocne kolejki i walka z odsprzedawcami

Przed otwarciem sklepu Forbidden Planet w centrum Londynu ustawiła się kolejka ponad 120 osób, a pierwsi fani czekali od 23:00. Popyt na karty Pokémon jest tak duży, że zwykli kolekcjonerzy muszą rywalizować z odsprzedawcami, a ceny kart wyraźnie poszły w górę.

Kolejka od nocy

Kai, 25-latek, który stał w kolejce od 3 rano, szacuje, że wśród oczekujących było mniej więcej pół na pół fanów i handlarzy. Jak mówi, karty kiedyś były tanie, ale mocno podrożały. Winą obarcza osoby ze świata kryptowalut, które zainteresowały się Pokémonami jako sposobem na zysk, a nawet hazard, bo fanów kuszą transmisje na żywo z licytacjami kart.

Handlarzy łatwo rozpoznać po wielu torbach z zakupami. „Jako kolekcjoner nie mam powodu, żeby mieć tego aż tyle” – powiedział Kai. Pierwsze miejsce w kolejce zajął Hiep już o 23:00, drugi był Luke, a trzeci Anthony, który przyszedł o 1 w nocy prosto z pracy. Wszyscy chcieli kupić drogie zestawy „elite trainer”. Luke, 30 lat, przyznał, że ostatnią kroplą była nostalgia przy okazji 30. rocznicy Pokémonów w tym roku.

Jak sklepy walczą z odsprzedażą

Forbidden Planet ogranicza sprzedaż najbardziej poszukiwanych produktów do jednej sztuki na klienta. Dotyczy to m.in. zestawu Delta Reign za 49,99 funta. Sklep stosuje też zasadę otwierania produktów po zakupie, o którą proszą dostawcy. Otwarty zestaw nie jest już fabrycznie nowy, więc trudniej go sprzedać z zyskiem. Mimo to jeszcze tego samego dnia zestaw miał być oferowany na eBayu z dużą marżą.

Inne sieci szukają własnych rozwiązań. Argos sprzedaje karty kolekcjonerskie wyłącznie online, a Amazon udostępnia najbardziej pożądane serie w systemie zaproszeń, który ma ograniczać działanie botów. Według relacji klientów najbardziej zdeterminowani kupujący jeżdżą między sklepami na e-rowerach, przebierają się, by ominąć limity, albo płacą gotówką za cudze zakupy.

Skąd te braki i co radzi ekspert

Pokémon drukuje około 10 mld kart rocznie, ale to wciąż za mało. Calvin Innes, strateg zajmujący się popkulturą i fandomami, uważa, że popyt „wyprzedził maszyny”, a boty, handlarze i kolejki to skutek twardego limitu podaży. Jego zdaniem dzieciom wciąż da się kupić karty, ale samo kupowanie stało się nieprzyjemne. Najtrudniej zdobyć zestawy elite trainer, booster boxy i produkty wyłącznie z Pokémon Center. Łatwiej jest z pojedynczymi saszetkami i blisterami, choć w małych sklepach szybko znikają.

Innes radzi rodzicom kupować pojedyncze karty w brytyjskich sklepach z kartami, na platformie Cardmarket lub u najlepiej ocenianych sprzedawców na eBayu. Inną opcją są wydarzenia przedpremierowe i ligowe w sklepach z grami. Kosztują zwykle 25–30 funtów, a dziecko dostaje gwarantowane karty i może zagrać.

Właściciel sklepu Hull Pops Gaming Centre, Daniel Garnett, prowadzi bezpłatny klub dla dzieci i zostawia towar dla stałych graczy. Zauważył jednak, że miesiąc temu wielu rodziców przyprowadziło dzieci wyłącznie po zakup produktów, bez zamiaru gry.

Co to oznacza dla polskich fanów

Opisana sytuacja dotyczy Wielkiej Brytanii, ale mechanizm jest globalny: ograniczona podaż, boty i odsprzedaż na platformach aukcyjnych. Polscy kolekcjonerzy i rodzice mogą więc spodziewać się podobnych trudności, zwłaszcza przy premierach najpopularniejszych zestawów. Źródło nie podaje, jak wygląda dokładnie rynek w Polsce, ale warto stosować te same zasady ostrożności.

• Przed zakupem porównuj ceny w kilku sklepach i nie płać marży odsprzedawców za nowości.
• Rozważ zakup pojedynczych kart zamiast całych zestawów, jeśli zależy ci na konkretnych egzemplarzach.
• Sprawdzaj oceny sprzedawcy na platformach aukcyjnych.
• Poszukaj w pobliskim sklepie z grami turniejów lub lig dla dzieci.

Źródło: The Guardian – „Gotta buy ’em all: how Pokémon card collecting became race against scalpers”